30 Ocak 2014 Perşembe

Çocuğuma Yazık Değil mi?


çocuğuma yazık değil mi?






Ev işleri, çocuklara sorumluluk kazandırma ve kendilerini ailenin yararlı ve değerli bir üyesi olarak hissetmelerine yardımcı olma konusunda mükemmel sonuçlar veren bir yöntemdir. Yeter ki, çocuğunuza yazık ettiğinizi düşünmeyin!
Çocuğumuzu hayata hazırlamak en büyük amacımız olduğuna göre, onları ne kadar küçük yaştan minik sorumluluklarla donatırsak, bu işlerin üstesinden gelebileceklerini o kadar kolay keşfedecekler.
Ne kadar geç kalırsak da bir o kadar, isyan, çatışma ve güç düelloları ile karşı karşıya kalacağız. Örneğin 10 yaşındaki bir çocuktan yatağını toplama, kirlilerini sepete atma, kirli çarşafları çıkarıp, sepete koymasını istediğimizde, muhtemelen bunu yapmak istemeyecektir. Çünkü bu annesinin görevidir ona göre.. Başkasının görevini yapmak zorunda değildir. Nasıl olsa o yapmasa da işler yolunda gidiyordur.
Anaokuluna giden çocuklar için okulda oyuncaklarını toplamak, genelde sorun değildir. Oysa aynı çocuklar, evde bu işi düzenli yapmazlar. Peki neden? Çünkü anaokulunda bu iş çocukların görevidir. Toplamadıklarında, sonuçlarına katlanacakları bir ortam yoktur evde. Toplayacak bir anne her zaman yedekte bekliyordur. Hatta sabırsızlıkla…
Üstelik annelerin en çok şikayet ettiği, sızlandığı konuların başında evdeki dağınık gelir. Ancak kalıcı çözümler üretenler azınlıktadır.
Evde bir iki düzenleme yapın. Girişteki dolap ya da çekmecelerden birisini çocuğunuza ayırın. Dışardan geldiğinde çanta, şapka, montunu koyması için. Eğer oturma odasında oynuyor, ders çalışıyorsa oyuncaklarını, eşyalarını kullandıktan sonra kolayca kaldırması için, yine ona ait bir-iki çekmece ya da bir dolap ayırın. Odasına bir kirli sepeti koyun.
Gerekli hazırlıkları yaptıktan sonra, eşinizle bir durum değerlendirmesi yapıp, çocuğunuza vermeyi istediğiniz sorumluluklar ve sonuçlarını kararlaştırırın.
Anne-baba ve çocuklar olarak küçük bir toplantı yapın. Yeni kurallara ihtiyaç duyduğunuzu, kısaca nedenini ve kurala uyulmadığında sonuçların neler olacağını konuşun.
Eğer ilk defa çocuğunuzdan ev işini talep edecekseniz, 1-2 sorumluluk üzerine konuşun. Önceki koyduğunuz uyulmayan kurallarınızı yineliyorsanız, 3-4 sorumluluğun üzerine çıkmayın. Sınırları belirleyin.
Mümkünse toplantı anında bir liste yapın. Herkesin göreceği bir yere asın. Listedeki başlıklar şunlar olabilir: Yapılacak iş, kimin sorumlu olduğu, ne zaman yapılacağı, yapılmadığında sonucunun ne olacağı.
Eğer çocuğunuza verdiğiniz sorumluluk yerine getirmediğinde sonuçlar değişiyorsa, bu sorumluluğu çocuğa kazandıramazsınız. Liste bunun için önemlidir. Çocuğunuz sorumluluğunu yerine getirmediğinde karşılaşacağı sonuç hep aynı olmalıdır. Ne eksik ne de fazla. Ortamınıza ya da sizin ruh halinize göre sonuç değişmememelidir.
Kirli sepetine atılmayan giysiler yıkanmaz. Ortada bırakılan eşyalar, cumartesi sepetine gider, Odanı toplayana kadar TV izlemek yok. sonuçlara örnek olabilir.
Her çocuğun mizacı, bulunduğu yaş gr. ayrı bazı çocuklar güç savaşına, duygu sömürüsüne girebilir. Hatta öylesine mutsuz olup, annelerini öyle bir maniple ederler ki, anne kendisinden utanır. El kadar çocuktan ev işi beklediği için. 
Güç savaşına giren çocuk, 1 ay boyunca sonuçlar hiç değişmediği halde, sorumluluğu almamak için direnebilir. Anne-babayı pes ettirmeye çalışır.
Eğer sizin çocuğunuz da bu grupta ise, ilk sorumluluk ve sonuçları sizin canınızı yakmayacak ama çocuğunuz için vazgeçilmeyecek olanlardan seçin.
Çocuğunuza iyi bir yatırım yapıyor, geleceğini teminat altına alıyorsunuz bunu unutmayın. Direnin.. Yüreklendirin…Öfkelenmeyin…Sakin olun…. Sabredin… Asla pes etmeyin… sonuçları değiştirmeyin… Kazanan aileniz olacak.
                                                                                              Hülya GÜREL
                                                                                           Çocuk Gelişimi ve Eğitimcisi